Bijzondere collega’s: a joyride

Twee ambtenaren met een band geven hun hoogstpersoonlijke antwoorden op de schijnbaar onschuldige vraagstaart. Deze keer staan staatssecretaris Hendrik Bogaert en zijn chauffeur Patrick Aerbeydt rug aan rug en oog in oog.

Wat is het eerste wat je doet wanneer je op je werk aankomt?

Hendrik: Een Cola light zoeken en mijn iPhone in het stopcontact steken.

Patrick: Mijn werkdag start wanneer ik in mijn auto stap en dan ga ik eerst kranten kopen, zodat de Staatssecretaris ze onderweg naar Brussel kan doornemen. Eens op kantoor check ik de agenda en eventuele wijzigingen.

Wat heb je altijd op zak?

Hendrik: Mijn iPhone, een kaartje met mijn bloedgroep en mijn SIS-kaart.

Patrick: Mijn gsm. Volgens mijn vriendin geef ik nog liever mijn portefeuille dan mijn telefoon aan haar.

Op welke verwezenlijking ben je enorm trots?

Hendrik: Op de drie kinderen: 10, 11 en 13 jaar zijn ze al.

Patrick: Dat ik op een kabinet mag werken. Het is een boeiende werkomgeving waarin elke dag wel iets gebeurt.

Welk cliché over ambtenaren klopt absoluut niet?

Hendrik: Dat ze geen goede kijk zouden hebben op de toekomst.

Patrick: Dat ze niet gemotiveerd zijn of niets zouden overhebben voor hun werk.

Wat is je meest favoriete plekje in België?

Hendrik: Het duinengebied tussen Koksijde en Oostduinkerke.

Patrick: Onze Belgische kust: ik hou ervan uit te waaien aan zee.

Wie zijn voor jou de helden van vandaag?

Hendrik: De brandweermannen van de Twin Towers die hun eigen leven riskeerden om anderen te redden, mensen die op palliatieve zorgen werken – en bij uitbreiding alle verpleegkundigen – en stewards die met hun rug naar het veld de veiligheid in de gaten houden.

Patrick: Professionele atleten en politici. Ze moeten er heel wat voor over hebben om hun doel te bereiken. Het is bewonderenswaardig dat ze dat volhouden.

 Welke wet zou er volgens jou moeten komen / afgeschaft worden?

Hendrik: Een wet die Europese lidstaten verplicht om het aantal armen in hun land terug te brengen tot minder dan 1%. En links rijden in het VK.

Patrick: Daar zijn politici voor. Ik blijf bij mijn leest: de wegcode kennen en naleven.

Met wie (uit het heden of verleden) zou je graag eens in de lift willen staan? Wat zou je hem/haar dan vragen?

Hendrik: Aan Ernst Happel, in de jaren ’70 de succesvolle coach van Club Brugge, zou ik zijn recept willen vragen om een team goed te leiden.

Patrick: Een dagje in het kielzog van Barack Obama en zijn indrukwekkende entourage lijkt me wel wat. Maar volgens mij zijn er leukere plekken dan een lift voor een babbel.

Wat weten je collega’s niet van jou?

Hendrik: Ik heb vroeger veel aan atletiek gedaan en ben lange tijd medeclubrecordhouder geweest bij Hermes Oostende op de 4 x 800m.

Patrick: Waarschijnlijk van alles, want ik hou werk en privé zoveel mogelijk gescheiden. Ik zet dus mijn joker in.

Welk advies geef je gratis weg aan collega’s?

Hendrik: Het advies dat een estafettetrainer kan geven: snel lopen is één ding. Maar de stok vlot doorgeven is even belangrijk als de tijd van iedere individuele loper.

Patrick: Onder chauffeurs wisselen we wel eens werkervaringen uit, wat vaak heel leerrijk is.

Hendrik Bogaert

• Leeftijd: 43 jaar
• Functie: Staats­secretaris voor Ambtenarenzaken en Moderni­sering van de Openbare Diensten, toegevoegd aan de Minister van Financiën en Duurzame Ontwikkeling, belast met Ambtenarenzaken
• Aantal dienstjaren: sinds 6 december 2011
• Laat zich samenvatten als: meevoelend en dynamisch

Hendrik is nog niet zo lang staatssecretaris, dus voorlopig moet hij Patrick nog wat leren kennen. Maar dat het klikt tussen de twee, is zeker. Hendrik is ervan overtuigd dat hij zijn discrete chauffeur kan vertrouwen wanneer hij tijdens een rit zaken bespreekt via de telefoon. Hij ziet het trouwens wel zitten om een weekje van werk te wisselen, want chauffeur lijkt hem een mooie job.

Patrick Aerbeydt

• Leeftijd: 49 jaar
• Functie: chauffeur van staatssecretaris Hendrik Bogaert
• Aantal dienstjaren: vier jaar op verschillende kabinetten , waarvan drie als chauffeur
• Laat zich samenvatten als: plichtsbewust, opgewekt en sociaal

Patrick werkte eerder al voor Yves Leterme als chauffeur. Die moest hij al eens naar het voetbal voeren, wat Patrick zelf een leuke bestemming vond. Hij praat met Hendrik dan ook graag over sport. Politieke kwesties bediscussiëren ze niet. Dat laat Patrick met plezier aan de professionals over. Een job als staatssecretaris lijkt hem dan ook veel te stresserend.

 

Jouw portret op deze site?

Stel jezelf kandidaat